Μιλώντας με φαντάσματα



Αν και έχω καιρό να βάλω κάτι, αυτό το κείμενο δημοσιεύτηκε στο 25 τεύχος απο τις Chimeres.
Ίσως είναι το κείμενο που πάντα ήθελα και πότε δεν έγραψα για το Εδιμβούργο...

Σάββατο μεσημέρι, μέσα Ιουνίου. Δεν είναι το πιο ευχάριστο ταξίδι στο τρένο για πέντε ώρες. Λονδίνο – Εδιμβούργο. Ας είναι καλά η τεχνολογία, γουίφι και μπρίζα για το laptop. Συνομιλία με φίλους και δήθεν φίλους, ταινία και μουσική για να περάσει η ώρα, μπύρες και πατατάκια το απαραίτητο συνοδευτικό. Λίγες ώρες που είχαν μείνει κενές αυτές τις μέρες, ταξίδι αστραπή να μιλήσω με τις μνήμες μου.

Πρώτη στάση βγαίνοντας από το Waverley και ανεβαίνοντας την Cockburn St 


στα αριστερά το «The Toddle In», το πιο γλυκό μυστικό, ένα μαγαζάκι μόνο γλυκά και ζαχαρωτά στα κλασσικά μεγάλα βάζα. Catherine Wheels και Chocolate Mini Eggs για τις ενδιάμεσες στάσεις, οι απαραίτητες αγορές.

 Για καφέ στο Southern Cross Cafe μετά την δεύτερη στάση στο Avalanche και στο FOPP μικρές θαυματουργές αγορές. Arab Strap, Teenage Fanclub, Belle & Sebastian και Crowded House, μουσικές για την επιστροφή. To Four Seasons In A Day των τελευταίων πρέπει να έχει γραφτεί για αυτό το μέρος. Συνάντηση με τον Neil. Νέα στα γρήγορα, δουλειά, ταξίδια, μουσικές, σχέσεις και αποστάσεις. 




Σε μια από τις ομορφότερες βραδιές της ζωής του, να παίξει μουσική στο Finnegan’s Wake, η κοπέλα του για βόλτα με έναν φίλο της και το “θα περάσω” του αφήσω ένα εξόγκωμα στο μέτωπο. Συμφωνήσαμε γρήγορα ότι μας θύμισε το «Our Mutual Friend» των Divine Comedy. 

Περπάτημα και καφέ στο Black Medicine ανεβαίνοντας την South Bridge. 

Με την ευχή στα ξαφνικά να πετύχω κάποιον. Dougie, Ceci, Holly και ο Ash εκεί στην βόλτα ή στο ρεπό τους. Δυστυχώς αν και τέτοια συνάντηση θα ήθελε pint να ρέουν αρκούμαστε σε μεγάλες κούπες καφέ. Στην κουβέντα του… πού είμαστε και πού είμαι, τι κάνουμε και τι κάνω (αλήθεια δεν ξέρω), αναφέρω την συζήτηση με τον Neil, το συμπέρασμα τους είναι ότι πρέπει να ακούς τον εαυτό σου (σε σχέση με ότι αν βλέπεις ότι κάτι θα πάει σκατά, λήξε το και μην σκέφτεσαι τι θα ακούς από τους άλλους) και ο Ash μου λέει κάτι του Burroughs "I don't care if people hate my guts; I assume most of them do. The important question is whether they are in a position to do anything about it."

Τελειώνοντας τον καφέ, βόλτα με τον Θάνο για λίγο περπάτημα. Nicolson Sq, Chapel St και μπροστά από το πανέμορφο τζαμί και απέναντι το Appleton Tower (μέρος για να ξεχάσουν οι κομπιουτεράδες και δεύτερο σπίτι τους), George Sq, στο νοσοκομείο και η μεγάλη κατηφόρα για τα Meadows και άραγμα στο γρασίδι. 

Συζήτηση για τις δουλειές, άγχος με το να έχεις τον κάθε βαρεμένο που θέλει να παίξει στοίχημα -και θα το παίξει- στα σκυλιά τελευταία στιγμή ώστε να βγει οριακά εκπρόθεσμο και αν χάσει να ζητήσει να το ακυρώσεις, αν κερδίσει να θέλει τα λεφτά που κέρδισε. Σε οποιαδήποτε περίπτωση να βρίζει να φύγεις από την χώρα. Κουβέντες για άλογα και σκυλιά που πέρα από τους Βρετανό-θρεμμένους μάλλον δεν έχουν καμία σχέση. Απόφαση για αλλαγή αντικειμένου για να αρχίσει να αναπνέει και πάλι. 
Η μπάντα με τα πνευστά που έκανε πρόβα και τα παιδιά να παίζουν cricket, το όμορφο soundtrack σε πολύωρη συζήτηση. Διακοπές, έρωτες, ο θεραπευτικός συνδυασμός των δύο και πως αλλάζεις αναθερμαίνοντας έναν παλιό ή έχοντας έναν καινούργιο.


Τελευταία βόλτα με Ναταλία στο Arthur Seat, ο ήλιος ακόμα είναι ψηλά. Τεράστιοι καφέδες σε θερμός από το Bar Ce Lona και βόλτα προς τα ανατολικά να ανεβούμε το βουνό, μία ώρα περπάτημα χωρίς κουβέντες. Καφές και τα γλυκά από το Toddle In να μας συνοδεύουν. Η θέα όλης της πόλης, από το αεροδρόμιο και τις γέφυρες μέχρι την θάλασσα είναι μαγευτική. Ζευγάρια και μεγάλες παρέες μας έχουν ακολουθήσει να δουν το ηλιοβασίλεμα. Σε λίγη ώρα πίσω μας και στον ορίζοντα θα φαίνεται πάλι να χαράζει. 



Συζήτηση για την αγαπημένη μας περιοχή, Stockbridge, τις συναντήσεις μετά την δουλεία και τα μαθήματα παρέα με 2-3 μπουκάλια Pinot Grigio στο Maison Bleue κάθε φορά. Μια τέλεια χαλαρωτική μέθοδο. Όχι για όλους όμως. Είναι παράξενο το συναίσθημα της ζήλειας. Σε κάνει να ξεπερνάς τα όρια και από την μία να κάνεις ακριβώς αυτά που δεν θέλεις να σου κάνουν, από την άλλη να μην κάνεις αυτά που θέλεις να σου κάνουν. Στις χειρότερες περιπτώσεις να κάνεις πράγματα από φόβο μην σου κάνουν το ίδιο, να προλάβεις… 

Με σχέδια για διακοπές στην Ελλάδα, η κατάβαση προς το hostel, ύπνος, ξεκούραση, τελευταίος πρωινός καφές από το Celestial Café και με το τρένο των 8 για επιστροφή στο Λονδίνο και το βράδυ πίσω Ελλάδα.   

mixtape: http://ge.tt/3padgoU?c
  • Το Avalance μετακόμισε από την Cockburn St στην Grassmarket δύο χρόνια πριν, λόγω κρίσης το κατάστημα έκλεισε στις 6 Ιαν. 13.
  • Το FOPP άνοιξε δεύτερο κατάστημα στην καινούρια πόλη, επίσης λόγω κρίσης πουλήθηκε στα HMV και το κατάστημα στην Cockburn έκλεισε πριν τρία χρόνια.
  • Neil είναι στην πραγματικότητα το όνομα του τραγουδιστή των Divine Comedy (Neil Hannon) αλλά και των Crowded House (Neil Finn).
  • Το Black Medicine υπάρχει, οι Dougie, Ceci, Holly και ο Ash δουλεύουν εκεί αλλά δεν τους έχω γνωρίσει ποτέ.
  • Το Bar Ce Lona υπήρχε μέχρι το 1999, έκτοτε έχει κάνει ανακαίνιση και έχει αλλάξει όνομα δύο φορές.
  • To Celestial Café δεν υπάρχει, αλλά είναι ο τίτλος από βιβλίο του Stuart Murdoch, τραγουδιστή των Belle & Sebastian.
  • Όλα τα συγκροτήματα στη συλλογή είναι από Σκωτία εκτός από τους Crowded House και τους Walkabouts.

Δαίμονας μικρός, Θεός μεγάλος

Πάνε 13 μήνες από το τελευταίο ποστ και δεν ξέρω πόσοι μέχρι το επόμενο.
Μία μέρα που μας βρήκε ξανά στους δρόμους γύρω από το υπουργείο υγείας. Τον τελευταίο χρόνο μας βρήκαν αρκετές γύρω και κάποιες μέσα στο υπουργείο σε μία συμβολική κατάληψη του χώρου που είχε κρατήσει 2 βδομάδες. Περισσότερα εδώ και εδώ.

και όπως θα δει κάποιος από σήμερα δεν έχει αλλάξει κάτι.

Πριν λίγες μέρες έγινε μία συναυλία στη Λάρισα για τα 10 χρόνια του ξενώνα Ελευθερία για άτομα με αυτισμό που είναι ο αδερφός μου. Τραγουδηστής ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και άνοιξε την συναυλία το σχήμα του Μουσικού Σχολείου Λάρισας, Καλειδοσκόπιο.
Το τραγούδι που έχω ανεβάσει το έχει γράψει ένας μπαμπάς παιδιού με αυτισμό και ήταν η πρώτη φορά που παιζόταν.

τι θελει τι γυρεύει ... κανένας δεν τον ξερει ... είναι ένας δαίμονας μικρός - θεος μεγάλος



Η Γελαστη Ανηφορα


Ακομα μια φορα που ξεκινησα να γραφω και σταματησα, οσο και να μου αρεσει να χαζευω παλια ποστ οταν παω να γραψω κολλαω...

Ηθελα να γραψω οτι ειναι ωραιο να βρισκεις χαμενους ανθρωπους, οταν τους βρεις σβηνουν και οι αμυνες που κρυβουν αναμνησεις για να μην πονας. Οταν βρισκεις τον ανθρωπο και τις μνημες ειναι πανεμορφα. "Ηρθα...Δεν ηρθες γιατι δεν σε βλεπω..." Σε λιγες γραμμες αυτα...

Μαλλον ηρθε ο καιρος να κλεισει οριστικα το blog, να μην γραφω πλεον. Εχει περασει πανω απο χρονος που το σκεφτομαι, ουσιαστικα πρωτη φορα οταν θα γυρνουσα απο Αγγλια αλλα παντα το παλευα.

Κατι ομορφο που διαβασα σημερα ηταν του Γιαννη Αγγελακα

"Η Γελαστη Ανηφορα"


Τώρα που πέφτει πάνω μας άλλη μια άγρια μπόρα
Χαρούμενοι ανεβαίνουμε τη γελαστή ανηφόρα
Κι αν φλέγεται γύρω μας του τίποτα η χώρα
Χαρούμενοι ανεβαίνουμε τη γελαστή ανηφόρα
Τώρα που όλοι συμφωνούν πως είν' κακιά η ώρα
Χαρούμενοι ανεβαίνουμε τη γελαστή ανηφόρα
Κι' ώς που να συναντήσουμε της δίψας μας τα δώρα
Χαρούμενοι ανεβαίνουμε τη γελαστή ανηφόρα

Μας κυνηγούν οι φύλακες
με μια άσπρη νεκροφόρα
Μα όταν κοντεύουν να μας βρουν
παίρνουμε κι' άλλη φόρα

και μην ξεχναμε, dEUS... κλικ! (Nothing Really Ends)

Καλο δρομο...

Κολλήματα #59 (Cold Lonely Summer)

Vassilikos - Sealed with a kiss
Though we gotta say goodbye for the summer

Baby, I promise you this
I'll send you all my love
Every day in a letter
Sealed with a kiss
Yes, it's gonna be a cold lonely summer
But I'll fill the emptiness
I'll send you all my dreams
Every day in a letter
Sealed with a kiss
I'll see you in the sunlight
I'll hear your voice everywhere
I'll run to tenderly hold you
But baby, you won't be there

George Harrison - My Sweet Lord

Γιαννης Αγγελακας & Νικος Βελιωτης - Θα'ρθει ο καιρος που θα σπασω την πορτα



Κολλήματα #58 (rou-kou-toum-rou-kou-toum-toum)


Ίδια περιόδος, ίδια συναισθήματα...

City And Colour - We Found Each Other In The Dark
Emiliana Torrini - Jungle Drum
The Black Keys - Too Afraid To Love You
Pearl Jam - Given to fly
Αντώνης Λιβιεράτος - Και Το Φεγγάρι Από Ψηλά
Ελένη Τσαλιγοπούλου - Για τα πατα
Χάρις Αλεξίου+Νίκος Πορτοκάλογλου - Καράβια αλήτες
Καράβια αλήτες μας σφύριξαν κάτι.
Μας είπαν ελάτε, μας κλείσαν το μάτι.
Μπροστά μας περνάνε, μα δε σταματάνε.
Τα άσπρα πανιά τους δεν ήταν για μας.


Καράβια περάσαν, χαθήκαν στα βάθη.
Γιατί μας γελάσαν κανείς δε θα μάθει.
Ανάποδη μέρα, τα τράβηξε πέρα.
Σ' αυτό το λιμάνι δεν φεύγει κανείς.


Στο 'να μου χέρι το τσιγάρο
μοιάζει με χαμένο φάρο.
Κι άμα θα σβήσει, θα 'ρθει μπόρα.
Σχόλασε το γλέντι τώρα.
Evripidis and his Tragedies - Abroad
I'm wasting my time on long distance phonecalls / I'm wasting my money in internet cafes / I miss my family I miss my friends but I can't go back / I'm not ready yet / I'm wasting my time on long distance phonecalls / I'm wasting my money in internet cafes / I miss my family I miss my friends but I can't go back...
bonus track !!!
http://www.youtube.com/watch?v=vZjSAGeokaY

Man Dreams - The Spirit Lives



Man gets tired
Spirit don't
Man surrenders
Spirit won't
Man crawls
Spirit flies
Spirit lives when man dies
Man seems
Spirit is
Man dreams
The spirit lives
Man is tethered
Spirit is free
What spirit is man can be

666 (Ποιος καιγεται αποψε και μυρισε η πολη αγαπη...)

Εξακοσιοστο εξικοστο εκτο post!!!!

Catch you...if i can


σημερα ηταν αυτη η φαση που...

μου δινουν ενα γλυκο...(και μου αρεσουν πολυ)
αρχιζω και τρωω λιγο...
και ξαφνικα μου το παιρνουν...
γιατι λεει....ακουσων ακουσων...
ειμαι μεγαλος και δεν πρεπει να τρωω πολλα γλυκα...
και το κρυβουν...(για να μην πω οτι θα τα φανε αλλοι...)

κριμα...και ειχα την φωτογραφικη στην τσαντα να βγαλουμε καμια φωτογραφια...

The city lights
Are blinding me
They shine so bright
I look around
But I can’t tell
What could you be?
I’ll always care
I try to catch you
I thought I saw you
I’m sure I’ll find you
http://www.youtube.com/watch?v=Xpn1MrHYRWs

και ειμαι σιγουρος οτι αυριο το πρωι ολα θα πανε καλα...